اطلاعاتی از تپه نرجه
دکتر گنجوی اعتقاد دارد (نرگه) به فتح نون در لغت به معني صف، حلقه، دسته اي از مردم يا دسته اي از پرندگان، حلقه زدن لشگر براي شكاراست.
وی معتقد است در جریان تحقیقات باستانشناسی اخیر از تپه نرگه در سطح حفاري شده بافت معماري بسيار غني مشتمل بر اتاق هاي متعدد و گذرگاه هاي مختلف و طاق هاي منبري و طاقچه هاي متعدد و سكو و راه آب، پله ، كوره، تندر و ديواره هاي خشتي دو يا سه رديفه با ملاط گل، سيلو و سيلوهاي دوقلو، خمره هاي بزرگ و كوزه هاي سفالي و اشيا ريزفلزي و سكه به دست آمده است.
از مطالعه سفال هاي به دست آمده چنين بر مي آيد كه اين تپه در دوران قبل از تاريخ مسكونی بوده است و سفال هاي دوره سلجوقي و ايلخاني و صفويه در سطح تپه بيشتر از بقيه سفال ها به چشم مي خورد.
خانم انسیه موذن نیز در کتاب مقالات کنگره معماری و شهرسازی ایران نوشته است :شهر قزوین را شاپور اردشیر ساسانی در میان قرمسین و نرجه ساخت . این نکته نشان می دهد که قدمت تاریخی نرجه حتی بیشتر از شهر تاریخی قزوین است .
خانم آتوسا مومنی به عنوان یکی از مدرسین رشته باستان شناسي که در تپه نرگه کاوش کرده نیز معتقد است : سفالهاي عصر آهن دوره اول ميلادي مهمترين يافته در كاوش های تپه تاريخي نرگه محسوب ميشود.
وی می گوید: در آخرین لايهنگاري در تپه نرگه طی سال ۱۳۸۵به ظروفي از دوره حكومت مادها برخورديم كه در اين منطقه براي نخستين بار كشف شد.
به گفته وي اين آثار درعمق هشت ونيم متري تپه نرگه بدست آمده و ارتفاع اين تپه ۲۶متر است كه دانشجویان باستان شناسی لايه نگاري را بصورت پلكاني در آن انجام داده اند و بهآثاري از دوران صفوي تا هزاره اول ميلادي رسيده اند.
مومني هدف از كاوش تپه نرگه را براي اهداف آموزشي و پژوهشي دانشگاهآزاد اسلامي واحد ابهر اعلام می کند و می گوید: اين كاوش ها از سال ۷۷شروع شده وسالانه چهار ماه از سال كار كاوش و لايه نگاري دراین منطقه انجام ميشود.
وي می گوید : ظرف و سفالهاي كشف شده در كاوش های تپه نرگه به موزه مطالعاتي ميراث فرهنگي، صنايع دستي وگردشگري استان قزوين تحويل ميشود .
تپه باستانی نرجه که در سالهای اخیر بارها توسط غارتگران میراث فرهنگی حفاری شده هنوز هم در دل خود آثار کشف نشده گرانبهایی دارد که مراکز پژوهشی و دانشگاههای مختلف کشور را به حراست از آن واداشته است. البته در شهر نرجه تپه های باستانی دیگری هم در بخشهای شمالی و شرقی وجود دارد که به لحاظ فرسایش طبیعی از ارتفاع آنها نسبت به تپه نرگه کاسته شده است ولی این تپه ها هنوز هم مخزن دفینه ها و آثار گرانقیمتی هستند که گاهی سوداگران میراث فرهنگی را به کاوشهای غیرمجاز وامی دارد.